هماره در دلم این یاد مانده               که دل در صحن گوهرشاد مانده

اگر دورم ولی قلبم همیشه               دخیل پنجره فولاد مــــــــــــــانده

                       *****************

حریمت که دلم دارد هوایش              همیشه می تپـــــــد قلبم برایش

میان پنجره فولاد بنگر                   گره خورده دلــــم در لابلایش

                    ******************

فدای مرقد وصحن وسرایت              فدای نام خوب ودلــــــربایت

دمی که سر بر آرم از دل قبر           به محشرمی کنم هرسوصدایت

                    ******************

گدایم من گدای آشنایت                  فدای بارگاه دلــــــــــــــربایت

مراکه درمدینه ره ندادند               تو خود حج منی جانم فدایت

                *******************

الاای دلربای بی قرینه               نگاهت کنده قلـــــبم را ز سینه

طواف دیگران بر کعبه اما          تو هم حج منی وهم مدینــــــه

                 ******************

رئوفی ومنم هردم به یادت         کرم کن بر گدای خانه زادت

به اندازه ی جودت گرنبخشی       نگاهی کن مرا جان جوادت

....................... ................................................

ولادت با سعادت هشتمين اختر تابناک امامت و ولايت حضرت ثامن الحجج علي بن

موسي الرضا را بر عموم مسلمانان جهان تبريک عرض ميکنم .

روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد . شخصی نشست و ساعتها تقلای پروانه برای 

بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله راتماشا کرد. ناگهان تقلای پروانه متوقف شدو به نظر رسید 

که خسته شده و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد. آن شخص مصمم شد به پروانه 

کمک کندو با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد. پروانه به راحتی از پیله خارج شد اما جثه 

اش ضعیف و بالهایش چروکیده بودند. آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد . او انتظار داشت 

پر پروانه گسترده و مستحکم شود واز جثه او محافظت کند اما چنین نشد . در واقع پروانه 

ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد . و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند . آن شخص 

مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه 

قرار داده بود تا به آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پیله به او امکان 

پرواز دهد . گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم. اگر خداوند مقرر میکرد بدون هیچ

مشکلی زندگی کنیم فلج میشدیم - به اندازه کافی قوی نمیشدیم و هر گز نمی توانستیم پرواز کنیم.

به نقل از http://www.avaxnet.com/showthread.php?tid=424

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سكوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترك من و توست كه گاهي نمي توانيم در چشمهاي يكد يگــرنگــــاه كنيم
-------------------------------------------------------------------------------

آنجه را كه دوست داري بدست آور وگرنه مجبور ميشوي آنجه را كه دوست نداري تحمل كني . هميشه باور داشته باش كه خدا تو را فراموش نمي كند حتي اگر تو او را فراموش كرده باشي
-------------------------------------------------------------------------------

            ناله کن اى دل به عزاى على
            گریه کن اى دیده براى على
          کعبه ز کف داده چو مولود خویش
            گشته سیه پوش عزاى على
            ماه دگر در دل شب نشنود
            صوت مناجات و دعاى على
            واى امیر دو سرا کشته شد
            خانه غم گشته،سراى على

 *شهادت مولای مظلوم عدالت، تسلیت و تعزیت....

دری را گشوده‏اند به وسعت دامنه اجابت! سفره‏ای را گسترده‏اند به بی‏کرانگی یک دعوت عاشقانه. سلامی را منتظر نشسته‏اند به نیازمندی یک بنده؛ یک عبد ضعیف؛ یک عاشقِ مسکین؛ یک من و یک توِ محتاج! رخصت داده‏اند به نجیبانه‏ترین نگاه معصومی که پناهی جز این آستان غنی نیافته است!